Wieczna Wojna to klasyka gatunku science fiction, określana wręcz jako kultowa powieść wojenna z przesłaniem pacyfistycznym osadzona w przyszłości, poruszająca stale aktualne zagadnienia związane z ludzką naturą i skłonnością do przemocy. Książka Joe Haldemana została nagrodzona prestiżowymi nagrodami, jak Nebula czy Hugo. 

Ostatnio pisałem o powieści “Rambo: Pierwsze krew” Davida Morrella z 1972 roku będącej głośnym głosem w dyskusji o sytuacji powracających żołnierzy z wojny w Wietnamie. Mniej więcej w tym samym czasie swoje dzieło pisał Joe Haldeman, które ostatecznie miało swoją premierę w 1974 roku pod tytułem “Wieczna wojna” (czyli jeszcze w trakcie trwającej wojny wietnamskiej).

Jest to powieść science-fiction, w której akcja rozgrywa się daleko w przyszłości, ale nawet dziś łatwo odczytać przesłanie tej opowieści, szczególnie, że konflikty zbrojne dalej są aktualnymi problemami. 

Od razu powiem, bardzo cenię film Rambo: pierwsza krew z 1982 roku, w którym główną rolę zagrał Sylvester Stallone. Uważam, że dobrze pokazuje – na przykładzie Johna Rambo – dramat żołnierzy wracających z wojny w Wietnamie, którzy muszą na nowo nauczyć się życia w społeczeństwie, które nie zawsze uważa ich za bohaterów. Mocno wybrzmiewa fakt, że weterani wojenni, często mający za sobą traumatyczne przeżycia, zostali zostawieni na pastwę losu.

Film obejrzałem mniej więcej w połowie lat dziewięćdziesiątych. I tak mnie zaciekawiła ta historia, że od razu sięgnałem po literacki pierwowzór, czyli “Rambo: Pierwsza krew” autorstwa Davida Morrella. 

Powieść po raz pierwszy ukazała się w 1972 roku, czyli w czasie, gdy jeszcze wojna w Wietnamie dla Amerykanów dalej trwała. Tym bardziej był to mocny głos w dyskusji o losach powracających żołnierzy. Mocny i smutny jednocześnie, bowiem książka jest o wiele bardziej mroczniejsza niż film, zawiera więcej brutalnych scen i tragiczny koniec.

Połączenie Ojca Chrzestnego z elementami fantasy – tak mógłbym najkrócej podsumować pierwszą część Sagi o Zielonych Kościach autorstwa Fondy Lee, czyli Miasto Jadeitu. Czyta się wyśmienicie!

Oczywiście, jeśli lubicie filmy, seriale i powieści gangsterskie, bo tak naprawdę z tym mamy do czynienia w “Mieście Jadeitu”. Tyle tylko, że zamiast karabinów czy pistoletów, wykorzystywana jest głównie broń biała i jadeit, który służy wojownikom do wzmocnienia ich zdolności, jak szybkość, siła czy wytrzymałość. 

Akcja rozgrywa się na wyspie Kekon, na której – jako jedynym miejscu na świecie – wydobywany jest jadeit, magiczny minerał dający nadludzkie możliwości. Jednak nie wszyscy mogą i umieją z niego korzystać. Jedynie osoby mające odpowiednie geny, a następnie w wyniku wieloletniego treningu, są w stanie skutecznie kontrolować moc, jaką daje jadeit.

Dziesiątki planet do odwiedzenia, liczni bohaterzy, fascynująca wizja przyszłości i refleksje nad kondycją ludzkości – to wszystko oferuje czterotomowy Hyperion Dana Simmonsa. Jest to historia, która zapadnie wam mocno w pamięci i skłoni do zastanowienia się nie tylko nad możliwymi scenariuszami rozwoju naszego gatunku, ale również technologii, którą na co dzień rozwijamy.

Cykl Hyperion składa się z czterech części. Pierwsza, zatytułowana po prostu Hyperion, została wydana w 1989 roku. Rok później pojawiła się Zagłada Hyperiona (inny tytuł to Upadek Hyperiona, w oryginalne The Fall of Hyperion). Dopiero w 1995 roku pojawiła się kolejna książka z cyklu, czyli Endymion i dwa lata później Triumf Endymiona.

Jak widzicie minęło ponad trzydzieści lat od premiery Hyperiona. Autor pisał ją jeszcze zanim powstało World Wide Web i skrót WWW, nie mówiąc już o wyszukiwarkach, social media czy generatywnej AI ;) Ale nie ma to znaczenia, historia dalej jest fascynująca i warta przeczytania.

Nie trzeba pisać z rozmachem, by dotrzeć do czytelników. Można tworzyć również historie “skromne”, ograniczone do zaledwie kilku miejsc i osób. Takim przykładem jest “Osiem Gór” autorstwa włoskiego pisarza Paolo Cognettiego (wydawnictwo Sonia Draga). Mamy tutaj do czynienia z intymną, pełną refleksji i kontemplacji życia oraz dzikiej przyrody opowieścią o dojrzewaniu, miłości i szukaniu swojego miejsce na świecie.

Twórczość Paolo Cognettiego na polskim rynku jest znana nie tylko za sprawą “Ośmiu gór”, ale również dzięki powieściom “W dolinie” i “Szczęście wilka” oraz reportażowi “Nie zdobywając szczytów. Wyprawa w Himalaje”. Ale najwięcej rozgłosu przyniosła mu chyba ekranizacji powieści “Osiem Gór” pod tym samym tytułem, która miała swoją premierę w 2022 roku.