Ciekawa, zabawna, dobrze napisana – tak w skrócie mógłbym podsumować debiutancką powieść science fiction Johna Scalziego zatytułowaną Wojna starego człowieka wydaną w 2005 roku. Czyta się ją rewelacyjnie i według mnie jest to pozycja obowiązkowa dla osób szukających nowych tytułów w tym gatunku (bądź podgatunku jakim jest militarne sci-fi), jak również tych, co sami planują osadzić swoją opowieść w kosmosie i chcą powiększyć swoją wiedzą w tym zakresie.

Scalzi wymyślił bowiem ciekawą koncepcję. Po osiągnięciu 75 lat można zaciągnąć się do wojska, do Kolonialnych Sił Obronnych. Decyzja jest nieodwracalna, ponieważ opuszcza się Ziemię na zawsze i traci się z nią jakikolwiek kontakt. W świecie prawa jesteśmy martwi. Ale za to zyskuje się nowe życie, tyle tylko, że nikt nie wie jakie. 

Międzynarodowy sukces powieści Silos oraz jej ekranizacja przez Apple TV to przykład na to, że oprócz pomysłu na dobrą historię, warto jeszcze go spisać, opublikować, a następnie promować :-)

Tak właśnie zrobił Hugh Howey, którego postapokaliptyczna wizja świata, gdzie niewielka (ok. 10 tysięcy osób) społeczność żyje w olbrzymim (prawie 150 pięter) podziemnym silosie, rozpaliła wyobraźnię czytelników na całym świecie. Przyznam, moją również.

Cykl Silos zapoczątkowały opowiadania, które Howey publikował samodzielnie za pośrednictwem Kindle Direct Publishing. I to widać czytając pierwszą część, zatytułowaną po prostu “Silos” (kolejna nosi tytuł “Zmiana”, trzecia zaś “Pył”), bowiem sporo jest w książce powtórzeń i podobnych scen (głównie chodzenia po schodach i opisywania poszczególnych pięter, gdyż silos został tak zaprojektowany, że nie ma w nim wind).

Wieczna Wojna to klasyka gatunku science fiction, określana wręcz jako kultowa powieść wojenna z przesłaniem pacyfistycznym osadzona w przyszłości, poruszająca stale aktualne zagadnienia związane z ludzką naturą i skłonnością do przemocy. Książka Joe Haldemana została nagrodzona prestiżowymi nagrodami, jak Nebula czy Hugo. 

Ostatnio pisałem o powieści “Rambo: Pierwsze krew” Davida Morrella z 1972 roku będącej głośnym głosem w dyskusji o sytuacji powracających żołnierzy z wojny w Wietnamie. Mniej więcej w tym samym czasie swoje dzieło pisał Joe Haldeman, które ostatecznie miało swoją premierę w 1974 roku pod tytułem “Wieczna wojna” (czyli jeszcze w trakcie trwającej wojny wietnamskiej).

Jest to powieść science-fiction, w której akcja rozgrywa się daleko w przyszłości, ale nawet dziś łatwo odczytać przesłanie tej opowieści, szczególnie, że konflikty zbrojne dalej są aktualnymi problemami. 

Dziesiątki planet do odwiedzenia, liczni bohaterzy, fascynująca wizja przyszłości i refleksje nad kondycją ludzkości – to wszystko oferuje czterotomowy Hyperion Dana Simmonsa. Jest to historia, która zapadnie wam mocno w pamięci i skłoni do zastanowienia się nie tylko nad możliwymi scenariuszami rozwoju naszego gatunku, ale również technologii, którą na co dzień rozwijamy.

Cykl Hyperion składa się z czterech części. Pierwsza, zatytułowana po prostu Hyperion, została wydana w 1989 roku. Rok później pojawiła się Zagłada Hyperiona (inny tytuł to Upadek Hyperiona, w oryginalne The Fall of Hyperion). Dopiero w 1995 roku pojawiła się kolejna książka z cyklu, czyli Endymion i dwa lata później Triumf Endymiona.

Jak widzicie minęło ponad trzydzieści lat od premiery Hyperiona. Autor pisał ją jeszcze zanim powstało World Wide Web i skrót WWW, nie mówiąc już o wyszukiwarkach, social media czy generatywnej AI ;) Ale nie ma to znaczenia, historia dalej jest fascynująca i warta przeczytania.

Wizja kontaktu z cywilizacją pozaziemską, którą z pewnością nie zapomnicie. Tak w skrócie mógłbym zachęcić do przeczytania trylogii Wspomnienie o przeszłości Ziemi. Jest to bowiem niesamowicie rozbudowany opis rozwoju świata na przestrzeni setek lat, podparty naukowymi teoriami, drobiazgowymi wyjaśnieniami oraz dziesiątkami postaci, które próbują odnaleźć się w zmieniających się pod wpływem globalnych wydarzeń społeczeństwach.

Książka Problem Trzech Ciał chińskiego autora Liu Cixina, czyli pierwszą część cyklu Wspomnienia o przeszłości Ziemi, w 2015 roku otrzymała prestiżową nagrodę Hugo dla najlepszej powieści science-fiction lub fantasy. Po raz pierwszy w historii Hugo wyróżniono w ten sposób powieść z Azji. I od razu dodam, że w pełni zasłużenie, bowiem cała trylogia jest niesamowita, choć bardziej pod względem wykreowanej wizji świata niż porywających bohaterów.