W tym miejscu śpiewają potwory to pierwsza część czterotomowego cyklu Miejsce styku stworzonego przez polską autorkę piszącą pod pseudonimem Catherine Reiss. Dla mnie to przykład ciekawej historii, która sporo straciła przez brak porządnej redakcji. Już tłumaczę dlaczego.

Na początek muszę powiedzieć, że jestem pod wrażeniem tempa publikacji całego cyklu przez Wydawnictwo Nocą. Od sierpnia 2025 do maja 2026 wyszły cztery tomy, łącznie ok. 2000 stron.

Dzięki uprzejmości Autorki miałem okazję przeczytać pierwszy tom, czyli “W tym miejscu śpiewają potwory” i od razu zaznaczę, że jest to powieść nierówna, z potencjałem, gdzie – niestety – zabrakło pracy dobrego Redaktora.

Międzynarodowy sukces powieści Silos oraz jej ekranizacja przez Apple TV to przykład na to, że oprócz pomysłu na dobrą historię, warto jeszcze go spisać, opublikować, a następnie promować :-)

Tak właśnie zrobił Hugh Howey, którego postapokaliptyczna wizja świata, gdzie niewielka (ok. 10 tysięcy osób) społeczność żyje w olbrzymim (prawie 150 pięter) podziemnym silosie, rozpaliła wyobraźnię czytelników na całym świecie. Przyznam, moją również.

Cykl Silos zapoczątkowały opowiadania, które Howey publikował samodzielnie za pośrednictwem Kindle Direct Publishing. I to widać czytając pierwszą część, zatytułowaną po prostu “Silos” (kolejna nosi tytuł “Zmiana”, trzecia zaś “Pył”), bowiem sporo jest w książce powtórzeń i podobnych scen (głównie chodzenia po schodach i opisywania poszczególnych pięter, gdyż silos został tak zaprojektowany, że nie ma w nim wind).

Cztery nowele Stephena Kinga zebrane w zbiorze Jest krew… polecam (jeśli w ogóle muszę :-)) głównie fanom tego pisarza. Pozostali powinni najpierw sięgnąć po jego starsze, lepsze nowele, które bardziej zapadną im w pamięć. Wszystkich natomiast, a w szczególności tych, których interesuje praca twórcza i sami marzą o karierze pisarza, chciałbym zachęcić do przeczytania ostatniego opowiadania, zatytułowanego Szczur.

“Jest krew…” składa się z czterech historii, każda ciekawa, intrygująca, jednak moim zdaniem nawet w połowie nie dorównują rewelacyjnym opowieściom chociażby ze zbioru “Czarna bezgwiezdna noc” z 2010 roku. Dlatego, jeśli ktoś chciałby dowiedzieć się, czy Stephen King sprawdza się również jako pisarz krótszych form, zdecydowanie powinien sięgnąć po tę książkę sprzed dekady. Jest świetna (i przerażająca)! Przy okazji polecam swój ranking dziesięciu najlepszych książek Kinga.

Popularny polski pisarz zdradza, w jaki sposób trafił na literacki szczyt oraz dzieli się wskazówkami, jak tworzyć dobre, wciągające opowieści, czyli Remigiusz Mróz pisze o pisaniu. Na chłodno :)

Mróz postanowił podzielić się własną historią, czyli opowiedział jak wyglądała jego droga do sukcesu. Bo to, że autor z Opola faktycznie osiągnął niesamowity sukces raczej nikt nie wątpi – jego książki sprzedają się w setkach tysięcy egzemplarzy! Sama prawnicza seria z Joanną Chyłką to ponad półtora miliona sprzedanych książek.

“O pisaniu. Na chłodno” to również zbiór porad, jak powinno się pisać, by stworzyć ciekawą, dobrze skonstruowaną historię, która wzbudzi emocje wśród czytelników.

Książka Billa Bassa, założyciela legendarnego laboratorium sądowego, gdzie zmarli opowiadają swoje historie, jest pozycją niezmiernie ciekawą szczególnie dla twórców, którzy planują napisać powieść kryminalną.

W stanie Tennessee na niewielkim obszarze mieści się placówka o nazwie University of Tennessee Anthropological Research Facility, znana powszechnie jako Trupia Farma, gdzie prowadzone są badania rozkładu ludzkich zwłok.

Historię tego fascynującego miejsca przybliża Bill Bass, jej założyciel.