Ranking książek Raymonda Chandlera

Opublikowano 25 sierpnia 2015 w: Polecane książki | 4 komentarze

Przeczytałem wszystkie powieści z Philipem Marlowem, prywatnym detektywem stworzonym przez Raymonda Chandlera i polecam je każdemu miłośnikowi kryminałów. Po którą sięgnąć najpierw? Oto mój ranking powieści Raymonda Chandlera.

Raymond Chandler to amerykański pisarz, autor powieści i opowiadań kryminalnych oraz scenarzysta filmowy (ur. 1888 – zm. 1959), który sprawił, że czarny kryminał (tzw. Hardboiled) stał się poważanym gatunkiem literackim.

Stworzył on Philipa Marlowe’a, samotnego prywatnego detektywa z Los Angeles, odważnego, inteligentnego, z ciętym językiem, wiecznie pakującym się w kłopoty, ale stale walczącym o sprawiedliwość, nawet wbrew własnemu interesowi. Nie zarabia dużo, ale jest wierny swoim zasadom.

Twórczość Chandlera, w której opisuje świat w ciemnych barwach, gdzie nie brakuje skorumpowanych policjantów i przekupnych polityków, od ponad pół wieku stale zyskuje nowych czytelników i fanów.

Lubię jego charakterystyczny styl. No i te dialogi oraz opisy! Są świetne. Tak dobre, że wiele z nich stało się samodzielnie funkcjonującymi powiedzeniami.

Dla „wczucia” się w klimat: „Baby łżą na każdy temat…po prostu, żeby nie wyjść z wprawy”, „Ponownie oblizał wargi. Potem usiłował zacisnąć gniewnie usta. – Mam wrażenie, że coś tu śmierdzi – bąknął. – Przypalił pan sobie wąsy – odparłem”, „Miała na sobie kostium kąpielowy, który nie zmuszał do natężania wyobraźni” albo „Szczęka mu opadła i uderzyłem w nią. Huknąłem go tak, jakbym wbijał ostatni gwóźdź przy budowie pierwszej transkontynentalnej linii kolejowej. Dotąd jeszcze boli mnie to miejsce, kiedy zacisnę pięść.”

Philip Marlowe w akcji
Cenię wszystkie powieści Raymonda Chandlera (we wszystkich występuje Marlowe), dlatego długo zastanawiałem się nad kolejnością książek w tym rankingu, oprócz pierwszego miejsca, gdyż moim zdaniem najlepsza powieść Raymonda Chandlera to „Długie pożegnanie” z 1953 roku. Po namyśle, oto mój ranking powieści Chandlera.

1. „Długie pożegnanie”
2. „Żegnaj laleczko”
3. „Tajemnica jeziora” – powieść wydana w Polsce również pod tytułem „Topielica” (zobacz opis na Ceneo.pl)
4. „Wysokie okno” (zobacz opis)
5. „Głęboki sen” – pierwsza powieść Chandlera
6. „Siostrzyczka” (zobacz opis)
7. „Tajemnice Poodle Springs” – powieść rozpoczęta przez Chandlera, która dopiero w 1989 roku została dokończona przez Roberta B. Parkera
8. „Playback” (zobacz opis)

Prócz powieści i zbioru opowiadań autorstwa Raymonda Chandlera, które zostały wydane w Polsce, polecam również jego książkę „Mówi Chandler”, składającą się m.in. z tekstów dotyczących sztuki pisania opowieści kryminalnych.

Bardzo ciekawa pozycja, w przyszłości szczegółowo opiszę ten tytuł, gdyż uważam, że każdy początkujący pisarz powinien się z nią zapoznać.

Informacje o książce „Długie pożegnanie” – autor: Raymond Chandler, tytuł oryginalny: The Long Goodbye. Powieść kilkukrotnie została wydana w Polsce.

O mnie:

Nazywam się Wojtek Krusiński i goodstory.pl to mój blog dotyczący pisarzy i trudnej, ale i fascynującej sztuki tworzenia ciekawych, wciągających opowieści. Więcej informacji znajdziesz na stronie kontaktowej.

Jeśli chcesz wspomóc ten blog, zachęcam do kupna mojej debiutanckiej powieści "Porachunki". Zobacz opis na Empik.com

Prowadzę również serwis o podróżach PolskaZwiedza.pl, na którym dzielę się wrażeniami ze zwiedzania Polski i innych krajów świata. Zapraszam do odwiedzin!

4 komentarze

  1. Niestety, trochę późno tu trafiłem… Ale…
    W przypadku Chandlera kolejność ma znaczenie. Po „Długim pożegnaniu”, poprzez „Playback” jest rozwijany wątek interpersonalny (nie wchodząc w szczegóły aby nie psuć zabawy), który swoje zwieńczenie znajduje w „Tajemnicach Poodle Springs”.
    W przypadku serii, zbudowanej wokół jednej postaci (w tym przypadku Marlow’a) ogólnie dobrze jest zachować chronologię. Pozwala to zrozumieć zachowanie głównego bohatera jak również postaci drugoplanowych.
    KOLEJNO: „Głęboki sen”, „Żegnaj, laleczko”, „Wysokie okno”, „Tajemnica jeziora”, „Siostrzyczka”, „Długie pożegnanie”, „Playback” i „Tajemnice Poodle Springs”.
    Miłej lektury!
    Pozdrawiam

    • Jasne, zawsze lepiej czytać chronologicznie, ale w większości kryminałów nie ma to na szczęście aż takiego znaczenia, bo główny wątek danej powieści stanowi zamkniętą całość, a nie jest kontynuacją. W przypadku Chandlera zgoda, ale w rankingu chciałem wskazać, które jego książki uważam za lepsze od innych :-)
      Pozdrawiam!

  2. Panie Wojciechu. Dla niezbyt podeszłego wiekiem czytelnika, któremu bardzo podszedł Głęboki Sen, a raczej dłużyła się Laleczka, którą by Pan polecił pozycję teraz?
    Zachowanie chronologii raczej nie ma znaczenia, prawda? Wręcz słyszałem żeby nie zaczynać od Głębokiego Snu, ale nie żałuję. Pozdrawiam

    • Szanowny Panie, myślę, że dobrym wyborem byłoby sięgnięcie po „Wysokie okno” albo po – moim zdaniem najlepszą powieść Chandlera – „Długie pożegnanie”. Chronologia nie ma znaczenia, choć „Wysokie okno” jest akurat jego trzecią powieścią :-) Pozdrawiam

Napisz komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>